پایگاه خبری تحلیلی ندای خوزستان
در شهر مسجدسلیمان به فاصله هر چند ده متری که سرمی چرخانی، یک بنر بزرگ میبینی و تصویر جوانی که به دیار حق شتافته ، پدری که آسمانی شده و خانوادهای که در غم از دست دادن عزیزش به سوگ نشسته… و گوئی زندههایی که ارتباط خویشاوندی یا دوستی هم با متوفی ندارند، محکوم به دیدن چهل روزه این داغ هستند. هرچند ادای احترام و همدردی با خانواده متوفی از آداب دینی و انسانی است، اما برخی رسوم غلط و بدعتگذاریها در این مساله را نیز نباید از نظر دور داشت و تبعات آن را نادیده گرفت.
متاسفانه با ورود به چاپخانه ها در شهر مسجدسلیمان که فقط به مکانی برای چاپ بنر ترحیم در سطح این شهر و حتی سایر شهرهای همجوار تبدیل شده اند شاهد تقویت روحیه مادی گرایی در سطح منطقه و عادت زشت چشم و هم چشمی می باشیم.
با دیدن هر آگهی و بنر مرگ در خوشبینانه ترین وضعیت ، حداقل سه دقیقه ، ذهن با فکرکردن به علت مرگ و تصور شرایط روحی و روانی خانواده متوفی درگیر و همین مساله باعث میشود در کنار همه مشکلات روزمره، (مشکلات اقتصادی، گرانی، بیکاری، تنش نرخ اقلام ضروری، مشکلات خانوادگی و… که هر یک دلایل خاص خود را دارد) افراد با دیدن این آگهیها مرگ را بیش از پیش احساس کنند.
انسان جامعه مدرن با انتقال گورستانها به خارج از شهر، تمایل خود را برای دورشدن از احساس مرگ نشان داد. این به این معنا نیست که حقیقت مرگ انکارشدنی است، اما روانشناسان معتقدند که فکرکردن زیاد به مرگ و خود را در معرض این حس قراردادن، افراد را بهسمت افسردگی سوق میدهد.
در حالی که می توان از محل تبلیغات محیطی در نظر گرفته شده برای معرفی ظرفیتهای انسانی، چهرههای موفق ورزشی، فرهنگی، هنری، ترویج فرهنگ مطالعه، پیامهای امیدبخش و… استفاده و نشاط اجتماعی را به جامعه تزریق کرد ، چرا باید از این محلها بهگونه ای استفاده شود که حس یاس و ناامیدی به افراد جامعه منتقل شود؟
قانون زیباسازی شهرها در این مورد میگوید: «نصب آگهی و اعلامیههای تبلیغاتی در مکانهای عمومی شهرها ازجمله ایستگاههای اتوبوسرانی و دیوار منازل مردم ممنوع است. این کار از لحاظ قانونی قابل پیگرد و مستلزم پرداخت جریمه و حبس۶ ماه تا ٣ سال است.»
این قانون درواقع در کنار افزایش افسردگی اجتماعی، آلودگی بصری و آسیبزدن به اموال عمومی را مدنظر قرار داده است.
در حالیکه قانون این موضوع را به صراحت مورد توجه قرار داده اما به نظر می رسد که در ضمانت اجرا و نظارت بر آن عملکرد ضعیفی وجود دارد و مسوولان فرهنگی در این ارتباط ، دست بهکار شده اند و بیشک ، فرهنگ سازی و اجرای قانون در کنار هم می توانند تاثیرگذاری عمیقتری بر جامعه داشته باشند. این میسّر نمیشود جزء با همکاری و تعامل همه مسوولان فرهنگی و نهادهای متبوع تا ضمن احترام به درگذشتگان و انجام رسوم مذهبی که سفارش کتاب آسمانی و بزرگان دینی است ، جامعه به سمتی هدایت شود که در آن امید ، شادی و سلامت روانی افراد که از جمله حقوق شهروندی است، رعایت شود.
خبرنگار : افشین خدری